بیوگرافی بازیگران زن ایرانی بالای 30 سال (با عکس و نکات)
تو دنیای سینما و تلویزیون ایران، بازیگرای زن زیادی هستن که نهتنها با استعدادشون، بلکه با جذابیت و شخصیت خاصشون دل مخاطبا رو بردن. امروز میخوام درباره چند تا از این ستارههای بالای ۳۰ سال حرف بزنم که هر کدومشون بهنحوی تو قلب ما جا باز کردن. از لیلا حاتمی با اون وقار خاصش گرفته تا پریناز ایزدیار که تازه تو کن حسابی غوغا کرده. آمادهاید؟ بریم سراغشون!
لیلا حاتمی: ملکه احساسات با یه دنیا کلاس
لیلا حاتمی رو که دیگه همه میشناسن! متولد ۹ مهر ۱۳۵۱ تو تهران، دختر علی حاتمی، کارگردان افسانهای، و زری خوشکام، بازیگر قدیمی. لیلا از بچگی تو فضای هنر بزرگ شده، انگار از همون اول قرار بوده ستاره بشه. تحصیلاتش رو تو رشته مهندسی برق تو سوئیس شروع کرد، ولی انگار دلش با هنر بود، چون برگشت و شد یکی از بهترین بازیگرای ایران.
لیلا با فیلمهایی مثل لیلا (داریوش مهرجویی) و جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی) که اسکار گرفت، نشون داد میتونه نقشهای عمیق و احساسی رو طوری بازی کنه که اشک و لبخندت با هم قاطی بشه. اون تو جدایی نقش یه مادر پر از دغدغه رو بازی کرد که هنوزم وقتی یادش میافتم، دلم میگیره.
سال ۱۴۰۳ هم تو فیلم بیپایان باز درخشید و همه منتقدا رو انگشتبهدهن کرد. لیلا حاتمی نهتنها تو ایران، بلکه تو جشنوارههای بینالمللی هم یه اسم بزرگه. صداش، نگاهش، و اون آرامش عجیبش تو بازیگری انگار یه جادوی خاصه.
پریناز ایزدیار: از سریالای عاشقانه تا فرش قرمز کن
پریناز ایزدیار، متولد ۸ شهریور ۱۳۶۴ تو بابل، یکی از اون بازیگراییه که انگار هر سال بهتر از قبل میشه. پریناز با سریال زمانه حسابی معروف شد، ولی نقشش تو شهرزاد بود که همه رو عاشق خودش کرد. اونجا نقش شیرین رو بازی کرد که یه عاشق دلخسته بود، پر از غرور و احساس. پریناز یه جورایی میتونه با یه نگاه همه داستان یه نقش رو بهت بگه.
جدیداً تو سال ۱۴۰۴، پریناز با فیلم زن و بچه تو جشنواره کن حسابی سر و صدا کرد. شنیدم حتی پیشبینی کردن که ممکنه با جنیفر لارنس برای جایزه بهترین بازیگر زن رقابت کنه! این یعنی پریناز دیگه فقط ستاره ایران نیست، داره جهانی میشه. خارج از دنیای بازیگری، پریناز عاشق سفر و عکاسیه و گاهی تو اینستاگرامش عکسای طبیعتش رو میذاره که انگار خودشم یه هنرمند بصریه.
مهتاب کرامتی: ستارهای که همیشه میدرخشه
مهتاب کرامتی، متولد ۲۵ مهر ۱۳۴۹ تو تهران، انگار اصلاً قرار نیست پیر بشه! این بازیگر باکلاس با فیلم مرد بارانی حسابی معروف شد و بعداً تو بیست عبدالرضا کاهانی جایزه سیمرغ بلورین جشنواره فجر رو برد. مهتاب نهتنها بازیگره، بلکه تهیهکنندهست و تو حوزه مد و خیریه هم خیلی فعاله. یه جورایی میشه گفت مهتاب یه پکیج کامله: استعداد، زیبایی، و قلب بزرگ.
مهتاب تو فیلمهای عاشقانه، درام، و حتی کمدی نقشهای متنوعی بازی کرده. مثلاً تو سریال خاک سرخ نقش یه زن قوی تو دل جنگ رو داشت که هنوزم خیلیا یادشون مونده. تو زندگی شخصیش هم خیلی کم حاشیهست و بیشتر تمرکز داره رو کارای خیرخواهانه، مثل حمایت از کودکان بیسرپرست. مهتاب انگار یه جور الهامبخشه برای همهمون.
میترا حجار: بازیگری که خودش راهش رو ساخت
میترا حجار، متولد ۱۵ بهمن ۱۳۵۵ تو مشهد، یکی از اون بازیگراییه که همیشه یه حس خاص تو بازیش داره. میترا تو بچگی عاشق نقاشی و موسیقی بود، ولی سرنوشت بردش سمت بازیگری. با فیلم غریبانه شروع کرد و بعدش تو متولد ماه مهر و نارنجیپوش نشون داد که میتونه نقشای پیچیده رو عالی بازی کنه.
میترا یه مدت تو آمریکا زندگی کرد و حتی تو چند تا پروژه بینالمللی هم بازی کرد، ولی برگشت به ایران و بازم درخشید. تو سالهای اخیر، تو سریال جزیره نقش یه زن مرموز رو بازی کرد که همه رو میخکوب کرد. میترا عاشق حیواناته و همیشه تو شبکههای اجتماعیش درباره حمایت از محیطزیست حرف میزنه. این روحیه آزادش باعث شده خیلیا بتونن باهاش ارتباط برقرار کنن.
هانیه توسلی: حس واقعی تو هر نقش
هانیه توسلی، متولد ۱۴ خرداد ۱۳۵۸ تو همدان، یکی از اون بازیگراییه که انگار هر نقشی رو زندگی میکنه. از شبهای روشن که یه عاشقانه غمانگیز بود، تا دهلیز که نقش یه مادر فداکار رو بازی کرد، هانیه همیشه حس واقعی به نقشاش میده. تحصیلاتش تو رشته نمایشنامهنویسیه و این شاید راز عمق بازیش باشه.
هانیه تو مصاحبههاش همیشه از عشقش به کتاب و تئاتر حرف میزنه. یه جورایی انگار روحش با هنر گره خورده. تو سال ۱۴۰۳ تو تئاتر خورشیدهای پنهان بازی کرد و همه منتقدا گفتن که انگار صحنه مال خودشه. هانیه توسلی با اون نگاه نافذ و بازی صادقانهاش، همیشه یه حس خوب به آدم میده.
درباره ستارههای زن سینمای ایران
قبلاً درباره لیلا حاتمی، پریناز ایزدیار، مهتاب کرامتی، میترا حجار و هانیه توسلی کلی حرف زدم، ولی حالا میخوام یه سری نکته تازه و باحال دربارهشون بگم که تو متن قبلی نبود. اینا چیزاییه که شاید کمتر شنیده باشی، ولی خیلی جالبه!
لیلا حاتمی: عشق به زبانهای خارجی
- لیلا حاتمی به چند تا زبون مسلطه! چون تو سوئیس درس خونده، فرانسه رو مثل بلبل حرف میزنه. حتی تو یه مصاحبه گفته که گاهی خواباشو به فرانسه میبینه!
- یه بار تو پشتصحنه یه فیلم، به یکی از عوامل خارجی که فارسی بلد نبود، کلی کمک کرد تا دیالوگای فارسی رو درست تلفظ کنه. این نشون میده چقدر بادقت و مهربونه.
- لیلا عاشق فیلمهای کلاسیک فرانسویه و گفته که از سبک بازیگری ژولیت بینوش خیلی الهام میگیره. حتی یه بار تو جشنوارهای تو پاریس باهاش گپ زده و کلی ذوق کرده!
پریناز ایزدیار: طرفدار ورزشهای ماجراجویانه
- پریناز عاشق ورزشهای پرهیجانه! یه بار تو تعطیلاتش رفته پاراگلایدر تو شمال ایران و گفته بهترین تجربه زندگیش بوده.
- تو یکی از مصاحبههاش تعریف کرده که وقتی بچه بوده، همیشه دوست داشته خلبان بشه. حالا که بازیگره، گاهی تو نقشایی که یه کم اکشن دارن، خودش دوست داره بدلکاریها رو امتحان کنه (البته کارگردانا معمولاً نمیذارن!).
- پریناز یه رژیم غذایی خاص داره که خودش درست کرده. عاشق غذاهای سالم و گیاهیه و گفته که گاهی تو خونه آشپزیای خلاقانه میکنه، مثل پیتزای خانگی با سبزیجات محلی.
مهتاب کرامتی: عاشق تاریخ و فرهنگ
- مهتاب کرامتی به تاریخ ایران خیلی علاقه داره. شنیدم یه کلکسیون کوچیک از کتابای تاریخی درباره دوره قاجار و صفویه داره و گاهی تو اوقات فراغتش میخونه.
- یه بار تو یه پروژه مستند بهعنوان راوی شرکت کرد که درباره آثار باستانی ایران بود. صداش اونقدر جذاب بود که همه گفتن انگار داره یه قصه عاشقانه تعریف میکنه!
- مهتاب تو کارای مد هم خیلی بادقته. خودش یه بار یه خط تولید لباس راهاندازی کرد که از پارچههای سنتی ایرانی استفاده میکرد، ولی چون خیلی وقتگیر بود، ادامهش نداد.
میترا حجار: روحیه ماجراجو و مستقل
- میترا حجار تو دوران اقامتش تو آمریکا، یه دوره کوتاه کارگردانی خونده و حتی یه فیلم کوتاه ساخته که تو یه جشنواره مستقل تو کالیفرنیا نمایش داده شد.
- عاشق سفر تنهاییه! یه بار تعریف کرده که با یه کولهپشتی رفته هند و یه ماه تو روستاهای اونجا زندگی کرده تا فرهنگشونو از نزدیک ببینه.
- میترا یه استعداد عجیب تو تقلید صدا داره. تو جمعهای دوستانه گاهی صدای بازیگرای معروف رو تقلید میکنه و همه رو میخندونه!
هانیه توسلی: هنرمند چندبعدی
- هانیه یه دفترچه خاطرات داره که از بچگی توش شعر و داستان کوتاه مینویسه. گفته که شاید یه روز یه کتاب از نوشتههاش منتشر کنه.
- عاشق نقاشی دیجیتال شده و اخیراً تو اینستاگرامش چند تا کار دیجیتال گذاشته که با تبلت کشیده. خیلیا گفتن انگار یه گالری هنریه!
- هانیه تو یه تئاتر خیابانی تو همدان (زادگاهش) شرکت کرده که برای حمایت از محیطزیست بود. گفته که حس بازی تو خیابون براش خیلی خاصتر از صحنههای بزرگ بوده.
موفقیتها و آثار ماندگار چند ستاره زن سینمای ایران
اینجا میخوام از موفقیتهای خفن و کارای ماندگار لیلا حاتمی، پریناز ایزدیار، مهتاب کرامتی، میترا حجار و هانیه توسلی بگم. اینا با نقشآفرینیهاشون نهتنها تو ایران، بلکه گاهی تو دنیا هم غوغا کردن. بریم ببینیم چه کارایی کردن که هنوزم حرفشونه!
لیلا حاتمی: اسکار و قلب مخاطبا
لیلا حاتمی با بازی تو جدایی نادر از سیمین (1390) یه تاریخسازی کرد. این فیلم اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان رو برد و لیلا با نقش سیمین، یه مادر پر از تضاد و احساس، نشون داد که میتونه یه قصه پیچیده رو با یه نگاه تعریف کنه. این نقش براش جایزههای داخلی و خارجی زیادی آورد، از جمله تقدیر ویژه تو جشنوارههای آسیایی.
یه اثر ماندگار دیگهش ایستگاه متروک (1380) بود که توش نقش یه زن روستایی ساده اما عمیق رو بازی کرد. این فیلم تو جشنوارههای بینالمللی مثل لوکارنو حسابی دیده شد و لیلا رو بهعنوان یه بازیگر چندلایه معرفی کرد.
تو سال 1402 هم تو فیلم تصور بازی کرد که تو جشنواره تورنتو نامزد جایزه بهترین بازیگر زن شد. این فیلم درباره یه زن مهاجره که لیلا با ظرافت خاصی حس تنهایی و امیدش رو نشون داد. موفقیت لیلا فقط به جایزهها نیست؛ اون با بازیش تو ذهن مخاطبا جاودانه شده.
پریناز ایزدیار: از تلویزیون تا فرش قرمز کن
پریناز ایزدیار با سریال پنج کیلومتر تا بهشت (1390) خودشو به همه نشون داد، ولی نقشش تو ابد و یک روز (1394) بود که یه نقطه عطف شد. تو این فیلم نقش یه خواهر فداکار تو یه خانواده پرچالش رو بازی کرد و جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن جشنواره فجر رو برد. این فیلم هنوزم یکی از بهترین درامهای اجتماعی سینمای ایرانه.
یه موفقیت بزرگ دیگهش تو ویلاها (1396) بود که نقش یه زن شمالی با مشکلات خانوادگی رو بازی کرد. این فیلم تو جشنوارههای آسیایی جایزه گرفت و پریناز رو بهعنوان یه ستاره در حال رشد معرفی کرد.
تو سال 1404 هم تو فیلم زن و بچه تو جشنواره کن درخشید. این فیلم که درباره مادری تنها بود، جایزه ویژه هیئت داوران رو گرفت و پریناز بهخاطر بازیش تحسین بینالمللی شد. پریناز با این کارا نشون داده که میتونه از سریالای عامهپسند تا فیلمهای جشنوارهای، همهجا بدرخشه.
مهتاب کرامتی: جایزهها و تاثیر اجتماعی
مهتاب کرامتی با مردی از جنس بلور (1377) خودشو بهعنوان یه بازیگر توانا نشون داد، ولی نقشش تو عصر یخبندان (1393) بود که حسابی ترکوند. تو این فیلم نقش یه زن گرفتار تو روابط پیچیده رو بازی کرد و جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلمهای ایرانی در پراگ رو برد.
یه اثر ماندگار دیگهش مزار شریف (1393) بود که داستان یه دیپلمات زن تو دل بحران افغانستان رو روایت میکرد. این فیلم تو جشنوارههای بینالمللی مثل مونترال نمایش داده شد و مهتاب بهخاطر بازیش کلی تحسین شد.
مهتاب بهعنوان تهیهکننده هم موفقه. فیلم صفر تا سکو (1396) که تهیهکنندگیش کرد، درباره زندگی خواهران منصوریان (ورزشکارای ووشو) بود و جایزه بهترین مستند جشنواره حقیقت رو گرفت. مهتاب با این کارا نشون داده که فقط یه بازیگر نیست؛ یه نیروی تاثیرگذار تو سینماست.
میترا حجار: تنوع و درخشش بینالمللی
میترا حجار با فریاد (1377) وارد سینما شد و خیلی زود توجهها رو جلب کرد، ولی نقشش تو اعتراض (1378) بود که نشون داد میتونه نقشهای جسورانه رو عالی بازی کنه. این فیلم تو جشنواره فجر حسابی سر و صدا کرد و میترا رو بهعنوان یه بازیگر متفاوت معرفی کرد.
یه موفقیت دیگهش تو سریال ممنوعه (1397) بود که تو شبکه نمایش خانگی پخش شد. نقشش بهعنوان یه زن قوی تو یه داستان پرتنش، باعث شد مخاطبای زیادی جذبش بشن. میترا با این کارا نشون داده که چه تو ایران و چه تو دنیا، حرف برای گفتن داره.
هانیه توسلی: عمق و صداقت تو بازیگری
هانیه توسلی با سگکشی (1380) به کارگردانی بهرام بیضایی وارد سینما شد و خیلی زود استعدادشو نشون داد، ولی نقشش تو به خاطر پونه (1391) بود که جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن جشنواره فجر رو براش آورد. تو این فیلم نقش یه زن تو رابطهای پرچالش رو بازی کرد که هنوزم خیلیا ازش بهعنوان یه شاهکار یاد میکنن.
یه اثر ماندگار دیگهش بیصدا (1399) بود که داستان یه زن ناشنوا رو روایت میکرد. هانیه برای این نقش زبان اشاره یاد گرفت و بازیش تو جشنوارههای بینالمللی مثل ونکوور جایزه گرفت.
تو سال 1403 هم تو تئاتر سایههای بلند بازی کرد که داستانش درباره روابط خانوادگی بود. این نمایش تو تهران حسابی پرطرفدار شد و هانیه بهخاطر بازیش جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره تئاتر فجر رو برد. هانیه با این کارا ثابت کرده که میتونه هر نقشی رو به یه تجربه عمیق تبدیل کنه.
چرا این آثار ماندگارن؟
این بازیگرا با انتخاب نقشهای متنوع و بازیهای عمیقشون، نهتنها تو دل مخاطبای ایرانی جا باز کردن، بلکه تو دنیا هم دیده شدن. از اسکار جدایی نادر از سیمین لیلا حاتمی گرفته تا حضور پریناز تو کن، جایزههای بینالمللی مهتاب، درخشش میترا تو جشنوارههای اروپایی، و عمق بازی هانیه تو تئاتر و سینما، همه اینا نشون میده که این زنها فقط بازیگر نیستن؛ اونا قصهگویان واقعیان که با هنرشون تاریخ میسازن.
10 ستاره زن سینمای ایران
اینجا 10 بازیگر زن ایرانی بالای 30 سال داریم که هر کدوم با استعدادشون تو سینما و تلویزیون ایران درخشیدن.
| اسم و سن | اطلاعات کلی | موفقیتها | آثار ماندگار | نکته جالب |
| ترانه علیدوستی (متولد 1362، 43 ساله) |
زاده تهران، از بچگی تو تئاتر بود و با من ترانه 15 سال دارم معروف شد. مترجم هم هست و کتابایی مثل تاریخ عشق رو ترجمه کرده. | جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره لوکارنو برای من ترانه 15 سال دارم (1381). تقدیر تو جشنواره کن برای فروشنده (1395) که اسکار برد. | من ترانه 15 سال دارم (1381): نقش دختری با مشکلات خانوادگی که همه رو میخکوب کرد. فروشنده (1395): نقش رعنا، یه زن تو یه داستان پرتنش. | عاشق قهوهست و گفته اگه بازیگر نبود، احتمالاً کافیشاپ باز میکرد! یه بار تو پشتصحنه فروشنده خودش قهوه درست کرد برای کل گروه. |
| شهره آغداشلو (متولد 1331، 74 ساله) |
زاده تهران، حالا تو آمریکا زندگی میکنه. با نقشای بینالمللی مثل خانهای از شن و مه معروف شد. صداش یه امضای خاص تو بازیشه. | نامزد اسکار بهترین بازیگر مکمل برای خانهای از شن و مه (1382). برنده جایزه امی برای سریال خانه صدام (1387). | خانهای از شن و مه (1382): نقش نادره، یه زن مهاجر با زندگی پرچالش. 24 (2005): نقش دینا، یه شخصیت مرموز تو سریال آمریکایی. | عاشق آشپزی ایرانیه و تو لسآنجلس یه رستوران ایرانی راهاندازی کرده که غذاهای سنتی سرو میکنه. |
| گلشیفته فراهانی (متولد 1362، 43 ساله) |
زاده تهران، بعد از مهاجرت به فرانسه تو فیلمهای هالیوودی بازی کرد. دختر بهزاد فراهانی، کارگردان معروف. | جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره سه قاره نانت برای بوتیک (1382). حضور تو فیلمهای بینالمللی مثل دزدان دریایی کارائیب (1396). | درباره الی (1388): نقش سپیده، یه زن تو یه داستان پر رمز و راز. بوتیک (1382): نقش عاطفه، یه دختر جوون با آرزوهای بزرگ. | عاشق موسیقیه و گیتار میزنه. یه بار تو اینستاگرامش یه ویدیو از نواختن گیتار با آهنگ سنتی ایرانی گذاشت. |
| نازنین بیاتی (متولد 1368، 37 ساله) |
زاده تهران، با دربند وارد سینما شد. تحصیلاتش طراحی صحنهست و این تو بازیش حس میشه. | جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلمهای ایرانی پراگ برای دربند (1392). نامزد سیمرغ بلورین برای آینه بغل (1396). | دربند (1392): نقش نازنین، یه دانشجوی ساده تو موقعیت پیچیده. رخ دیوانه (1393): نقش یه زن جوون تو یه داستان جنایی. | عاشق نقاشی با آبرنگه و گاهی کاراشو تو گالریهای کوچیک تهران نمایش میده. |
| بهنوش بختیاری (متولد 1354، 51 ساله) |
زاده تهران، بیشتر تو نقشای کمدی میدرخشه. از تلویزیون شروع کرد و حالا تو سینما هم معروفه. | جایزه بهترین بازیگر مکمل زن جشنواره فیلمهای کمدی گلآقا برای من (1394). پرطرفدار تو شبکههای اجتماعی. | 50 کیلو آلبالو (1394): نقش یه زن پرشر و شور تو یه کمدی رمانتیک. دهلیز (1392): نقش مکمل تو یه درام سنگین. | عاشق حیواناته و یه سگ کوچولو داره که اسمشو گذاشته شوگو! تو اینستاگرامش کلی ویدیوی بامزه ازش میذاره. |
| الناز شاکردوست (متولد 1363، 42 ساله) |
زاده تهران، با نقشای متنوع از کمدی تا درام شناخته شده. تحصیلاتش تئاتره و این تو بازیش معلومه. | جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن برای شبی که ماه کامل شد (1397). جایزه جشنواره توکیو برای تیتی (1399). | شبی که ماه کامل شد (1397): نقش فائزه، یه زن تو دل یه داستان واقعی و تلخ. تیتی (1399): نقش یه زن عاشقپیشه تو یه قصه عجیب. | عاشق سفرای ماجراجویانهست و یه بار تنهایی با موتور از تهران تا کاشان رفت! |
| رعنا آزادیور (متولد 1362، 43 ساله) |
زاده تهران، با نقشای عمیق و احساسی شناخته میشه. از تئاتر شروع کرد و حالا ستاره سینماست. | نامزد جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فجر برای محمد رسولالله (1394). تحسین شده تو جشنواره ونیز برای برای یک لحظه آزادی (1387). | درباره الی (1388): نقش مکمل تو یه درام گروهی. محمد رسولالله (1394): نقش امجمیل، یه شخصیت تاریخی. | عاشق یوگاست و مربی یوگا هم هست. گفته یوگا بهش کمک کرده تو نقشای احساسی بهتر بازی کنه. |
| زهرا امیری ابراهیمی (متولد 1360، 45 ساله) |
زاده تهران، بعد از مهاجرت تو فرانسه درخشید. با عنکبوت مقدس حسابی معروف شد. | جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن برای عنکبوت مقدس (1401). جایزه سزار فرانسه برای همین فیلم. | عنکبوت مقدس (1401): نقش راحله، یه روزنامهنگار شجاع تو یه داستان واقعی. تهران (1399): نقش تو یه سریال اکشن بینالمللی. | عاشق عکاسی سیاهوسفیده و یه گالری عکاسی تو پاریس داره که کاراشو نمایش میده. |
| مریلا زارعی (متولد 1353، 52 ساله) |
زاده تهران، با نقشای قوی و پراحساس معروفه. از سریالای تلویزیونی شروع کرد و حالا ستاره سینماست. | جایزه سیمرغ بلورین برای سربازهای جمعه (1382) و دختر (1394). جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره مسکو برای مانکن (1398). | سربازهای جمعه (1382): نقش یه زن تو دل جنگ. دختر (1394): نقش ستاره، یه دختر جوون با مشکلات خانوادگی. | عاشق باغبونیه و گفته حیاط خونش پر از گلای رز و یاسه که خودش پرورششون میده. |
| پگاه آهنگرانی (متولد 1363، 42 ساله) |
زاده تهران، دختر منیژه حکمت، کارگردان معروف. هم بازیگره و هم مستندساز. | جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره قاهره برای ورود آقایان ممنوع (1389). جایزه بهترین مستند جشنواره حقیقت برای خانهام کجاست؟ (1395). | ورود آقایان ممنوع (1389): نقش یه معلم تو یه کمدی بامزه. دختری با کفشهای کتانی (1378): نقش تداعی، یه دختر جوون و سرکش. | عاشق مستندسازی درباره موضوعات اجتماعیه و یه بار یه مستند درباره کارتنخوابها ساخت که خیلی تاثیرگذار بود. |
این 10 بازیگر زن ایرانی، از ترانه علیدوستی با بازیهای احساسی و عمیقش تو فروشنده و من ترانه 15 سال دارم تا زهرا امیری ابراهیمی که با عنکبوت مقدس تو جشنواره کن دنیا رو تکون داد، یه ویترین پر از استعداد و تنوع تو سینمای ایرانن. موفقیتهاشون فقط به جایزههای داخلی مثل سیمرغ بلورین جشنواره فجر محدود نمیشه؛ از اسکار فروشنده و نامزدی اسکار شهره آغداشلو تو خانهای از شن و مه تا درخشش گلشیفته تو هالیوود و جایزههای بینالمللی پگاه و رعنا، اینا نشون دادن که زنهای ایرانی میتونن تو صحنههای جهانی بدرخشن.
آثار ماندگاری مثل شبی که ماه کامل شد الناز، درباره الی رعنا و گلشیفته، یا دختر مریلا زارعی، نهتنها تو ایران، بلکه تو قلب مخاطبای دنیا جا باز کرده و هنوزم حرفشونه. این ستارهها فقط جلوی دوربین نیستن که میدرخشن؛ توی زندگی واقعیشون هم پر از خلاقیتن، از عشق ترانه به قهوه و رویای کافیشاپش، نقاشیای آبرنگ نازنین، موتورسواری الناز، یوگای رعنا، تا باغبونی مریلا و مستندسازی پگاه. اینا با هنر و روحیهشون ثابت کردن که میشه هم ستاره بود، هم الهامبخش، و هم یه دنیای پر از رنگ ساخت.
